Mama Amanda: Mijn leven met twee kinderen maar niet op de rit krijgen

Mama Amanda: Het lijkt alsof ik mijn leven met twee kinderen maar niet op de rit krijg…

Mijn dochter Soof is nu negen maanden oud en hoewel ik, voordat ze er was, vooral dacht dat ik ‘dat wel even zou gaan doen’ met twee kinderen, merk ik bij mezelf nog steeds dat dit niet helemaal het geval is.

Een goed ritme

Net na haar geboorte (ik zal wel in een flow gezeten hebben of nog op mijn oerkracht hebben geleefd) stond ik hier anders in. Al vrij snel hadden we een goed ritme te pakken. Het ritme van Soof was immers leidend. Daaromheen planden wij ons leven. Voedingen, slaapjes, het ging vanzelf.

Mees was gezellig en lief voor zijn zusje dus ik genoot enorm. Tussendoor deed ik de was en poetste ik mijn huis. Alles was op tijd klaar en ik had zelfs tijd over. In het weekend werden de grote boodschappen gedaan en tussendoor liep ik met de kindjes naar de winkel voor wat kleine boodschapjes. Een waar uitje vond ik dat.

Vluchten als moeder en huisvrouw

Nu, negen maanden later, heb ik steeds meer strijd met mijn driejarige (is misschien ook gewoon de leeftijd), mopper ik zeer regelmatig op hem en lijk ik steeds vaker even te vluchten uit mijn leven als moeder en huisvrouw. Boodschappen doen of naar de drogist, stel ik uit tot het weekend, want dat is ‘niet zo’n gedoe’.

De stapels was in de wasmanden worden steeds groter. Zowel vóór dat ze in de wasmachine gaan als wanneer ze eruit komen en opgevouwen moeten worden. En steeds vaker eten we ‘iets gemakkelijks’ omdat ik vergeten ben langs de supermarkt te gaan om verse groenten te halen voor het avondeten.

Iets wat eigenlijk totaal niet bij me past en waarin ik me zelf helemaal niet herken. Wat het is, weet ik niet, maar ik lijk de energie te missen om het allemaal perfect te doen. De dagen zijn gewoon te kort! Waar het vandaan komt, durf ik niet te zeggen, maar ik voel me er totaal niet goed bij. Het lijkt wel alsof ik mijn totale leven met twee kinderen maar niet op de rit krijg, zoals ik dat zo graag zou willen en zoals ik voor ogen had.

“Misschien wil ik iets dat niet kan en vraag ik gewoon veel te veel van mezelf.”

Het moet anders

Doe ik het dan allemaal verkeerd? Ik denk het niet. Stel ik wel de juiste eisen aan mezelf? Misschien niet. Misschien wil ik iets dat niet kan en vraag ik gewoon veel te veel van mezelf. Maar ik heb er zo’n last van! En dus moet het anders. Maar hoe dan? Daar ben ik eens goed over gaan nadenken.

Meer structuur

Omdat steeds meer dingen blijven liggen, ik maar blijf uitstellen, is het (denk ik) belangrijk om meer structuur aan te brengen in ons leven. Meer dingen plannen, zodat ik mijn tijd efficiënter kan besteden en taken ook daadwerkelijk uitgevoerd (kunnen) worden. Ik ben van mening dat wanneer ik rust heb in mijn hoofd, ik ook veel meer rust kan brengen in mijn gezin.

Dus ben ik aan de slag gegaan met lijstjes en planningen. Zo maak ik nu een lijstje met welke huishoudelijke taken ik wanneer uitvoer, wat we de hele week eten en niet onbelangrijk: welke boodschappen ik wanneer daarvoor nodig heb. Noem het gestoord of overdreven, maar de controlfreak in mij heeft dit kennelijk nodig om haar rust te vinden. Ik ben op internet op zoek gegaan naar dag- en weekplanners en heb een “free printable” dag- en weekplanner gevonden die voor mij wel eens zouden kunnen werken. Dankjewel Pinterest!

“Ik kan simpelweg niet alle ballen alleen hooghouden.”

Meer hulp durven vragen

Wat ik daarnaast anders ga doen is anderen meer betrekken en hulp durven vragen. Ik ben afgestapt van de illusie dat je als moeder alleen verantwoordelijk bent voor het runnen van een gezin met twee kinderen en een hond in combinatie met een baan voor drie dagen in de week. Ik kan simpelweg niet alle ballen alleen hooghouden. Dit is onmogelijk. Ik weet dit, ik erken dit, maar het voelt wel een beetje als falen. Maar toch zal ik dus vaker een beroep gaan doen op manlief en hem vragen een wasje te draaien of op te vouwen of een keer te stofzuigen of te koken.

Date-night

Om echter te voorkomen dat zowel mijn man als ik alleen nog maar bezig zijn het gezin draaiende te houden als papa en mama en elkaar als partner uit het oog verliezen, heb ik besloten om vanaf nu iedere maand een ‘date-night’ in te plannen. Hoewel we er eigenlijk niet zo heel erg van zijn, wil ik de kinderen wat vaker wegbrengen naar opa en oma voor een logeerpartijtje, om wat meer tijd samen door te kunnen brengen voor een etentje, een filmpje of een nachtje weg. Ik heb hier wel een beetje moeite mee, want het voelt soms een beetje egoïstisch.

Mijn leven op de rit

Aan de andere kant ben ik ervan overtuigd dat wanneer ik als persoon de rust vind in mijn hoofd, ik de beste versie ben van mezelf (en dus ook een betere moeder) en daarmee meer balans kan aanbrengen in mijn gezinsleven. Zal ik dan toch mijn leven op de rit gaan krijgen? Zoals ik dat wil? Volgende maand laat ik weten of het me beholpen heeft.

Liefs, Amanda

9 Reacties

  1. MessyMommy

    16 april 2018 at 22:07

    Heel herkenbaar! Ik vond de overgang van 1 naar 2 groter dan van geen naar 1. Wat lastig als je ergens heen wil!Wat een gedoe. En dan ook zoveel van jezelf moeten: mama zijn, paetner, huishoudster, kok, me time hebben en sporten, afvallen…

    Tja, dat gaat gewoon niet en doordat het teveel is verlam je een soort van. Mij hebben lijstjes goed geholpen voor het huishouden.

    Nee, zeggen helpt ook. Verjaardagen van buren, wat verdere vrienden/familie, een event voor werk. Nee! Nu gewoon even niet.

    Mijn meiden zijn nu 4 en bijna 3 en ik heb net echt de slag te pakken. School hiel daar goed bij. Meer ritme en regelmaat!

    Eerst aan jezelf en je gezin denken en niet te veel eisen of te hoge aan jezelf stellen. Stap voor stap, dag voor dag;). Succes!

  2. MLM

    17 april 2018 at 04:56

    Heel herkenbaar! Welke dag- en weekplanner gebruik je nu?

  3. TB

    19 april 2018 at 14:24

    Herkenbaar!

    Laat je ons weten of het op lange termijn werkt 😉

    Ik denk dat het een controle freak trekje is. Ik heb alleen het probleem zelfs niet de zin en puf te vinden om een weekplanning te maken 🙄 En dus modder ik maar wat aan waardoor ik me erg ontevreden voel.

    Wel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben.

    Gr

  4. Lisan

    20 april 2018 at 07:03

    Ohh wat herkenbaar! Ik had het zelf geschreven kunnen hebben (ook 2 kindjes van 3 jaar en 9mnd) Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. En bedankt voor je tips, ik ga ook maar eens met planners aan de slag.

  5. Annabel

    20 april 2018 at 07:27

    Ik heb een dochter van 3 jaar, 1 van 5 maanden, een hond en een man met ploegendienst. Zelf werk ik 3 x 9 uur. Vond de eerste 4 maanden echt afschuwelijk moeilijk! Na een paar weken voelde ik ook dat het niet klopte. Bloed af laten nemen en daar bleek uit dat ik zwaar ijzertekort en bloedarmoede had. Na een flinke ijzer kuur gaat het nu stukken beter! Misschien waard om te laten checken of al je waardes op peil zijn? Ik stel cadeautjes kopen etc ook vaak uit tot ik ff een uurtje weg kan. En Mn man helpt heel veel met het huishouden. Mama’s kunnen heel veel maar geen wonderen verrichten.

  6. Pamela

    20 april 2018 at 19:25

    Ik herken het heel goed! En dan heb ik nog een hele zorgzame man en allebei werken we freelance, dus zijn we heel flexibel.

    Omdat ik in mn zwangerschap amper uit de voeten kon, ben ik begonnen met boodschappen bestellen voor de hele week. En ik kan niet meer zonder mn mattie Albert! Het weekmenu zet ik in mn bulletjournal, waar ik ook een hele lijst heb met ideeen voor het avondeten per categorie. Misschien is ern bulletjournal ook iets voor je! Is een verzamelboek(bijbel!!) voor je planning, to-do lists, wensenlijstjes, schetsen, etc!

    En wat ook wel helpt is om niet te hoge eisen aan jezelf te stellen… Zorg goed voor jezelf, alleen dan ben je in staat om goed voor anderen te zorgen…

    Succes!

  7. Dianne

    21 april 2018 at 20:58

    Heel herkenbaar! Ik vond Het eerste jaar van onze tweede ook heel pittig. Het wordt uiteindelijk wel makkelijker. Hier zijn ze nu 3 en 5. Wees niet te streng voor jezelf heb ik geleerd. Een andere mindset heeft mij gelukkiger gemaakt en rustiger zorg ook voor rust en ontspanning. Het is hard werken maar toch ook genieten. Hier leef ik nu op een gesynchroniseerde digitale agenda en een week planner. En wat vandaag niet lukt doe ik morgen. 🙂

  8. Stienke Zuiderveld

    22 april 2018 at 14:56

    Herkenbaar! Weekplanning qua eten maken en boodschappen thuis laten bezorgen!

  9. Linda

    23 april 2018 at 19:47

    Wat fijn te lezen dat t bijna overal t zelfde is. Heel erg herkenbaar!

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer Gastblogs