Connect
To Top

Mama Klarissa: Een roze wolk met een grijze rand, zo zou ik mijn kraamtijd omschrijven…

Toen ik de keuze maakte om een blog te gaan schrijven heb ik mijzelf 1 ding beloofd, ik wil eerlijk zijn en eerlijk schrijven over wat er speelt. Dit betekend dit keer dat het voor mij best confronterend en moeilijk is te schrijven wat er is de gebeurd de afgelopen tijd.

Foto door: Elise Groenendijk

Een roze wolk met een grijze rand

Een roze wolk met een grijze rand, zo zou ik mijn kraamtijd omschrijven. Iets waar je al die tijd zo naar uit kijkt lijkt heel anders te zijn dan gedacht. Niet dat ik het als licht of makkelijk had ingeschat, integendeel. De slapeloze nachten en drukke planning is iets waar ik me zeker op had voorbereid, maar wat er niet te voorspellen en verwachten was valt me soms zo tegen.

“Hartverscheurend om je kleine kindje zo verdrietig te zien.”

Frustrerend en hartverscheurend

Ken je de 3 R’en? Nou wij hebben te maken met 4 R’en, namelijk: Rust, Reinheid, Regelmaat en Reflux. Dit laatste is nu officieel vastgesteld bij Jesse. De klachten die ik in mijn vorige blog beschreef gingen niet over, het werd zelfs erger. Meerdere keren heb ik met hem bij de huisarts gezeten, ik wist niet meer wat ik er mee moest.

De osteopaat kon het na een aantal sessies ook niet meer verbeteren. Het is verschrikkelijk, energie slurpend, frustrerend en hartverscheurend om je kleine kindje zo verdrietig te zien. Wat ben je machteloos, dit is toch niet wat je voor ogen had voor hem? Hij heeft pijn, je ziet het aan zijn lichaam en in zijn gezicht. Zo lastig, want deze pijn gaat samen met wat jij doet; voeden. Het enige positieve punt: Bij de eerste prikjes was hij best relaxed, hij is denk ik wel wat gewend ondertussen.

Foto door: Elise Groenendijk

Medicatie

Vanaf 9 weken krijgt Jesse nu medicatie, aan deze medicatie is ondertussen wat gesleuteld en tot dat we door een kinderarts worden gezien moeten we het hem hiermee zo comfortabel mogelijk maken. Voor de kinderarts staat tegenwoordig een wachtlijst van 3 tot 4 weken. De medicatie die hij nu krijgt is maximaal, dat wil zeggen de hoogste dosering maagzuurremmers en sinds 2 weken een medicijn wat normaal de kinderarts start: antibiotica voor maaglediging. Omdat de wachtlijst zo lang is en zijn vorige medicatie tegen misselijkheid niet voldoende werkte is de huisarts dit, na goed overleg met ons, toch al gestart.

Langzaam gaat het steeds iets beter met Jesse. De klachten zijn zeker niet weg, maar hij gaat meer slapen en is vaker relaxed en vrolijk. Maar door de reflux kan hij niet veel voeding verdragen, dat maakt dat hij elke 1,5 uur – 3 uur (als we geluk hebben) honger heeft. Na een voeding houden we hem 30 minuten rechtop, dus reken maar uit: bij pech heb ik nog geen uur slaap. Nog een leuke tip trouwens voor kinderen met bijvoorbeeld reflux: ga naar een babyspa voor een hydrofloatsessie, dit is voor een onrustige baby echt een relax moment!

Ik ben mijzelf soms een beetje kwijt

Nu is Jesse 12 weken en hebben we nog geen vast ritme te pakken, dat is opzich niet erg maar wel erg gewenst. Ik merk dat ik dat zelf even nodig heb. Nu het met hem wat beter gaat, voel ik dat ik zelf nog niet in orde ben. Eigenlijk heb ik nog niet de tijd gehad om aan mijzelf te denken. Alle weken stonden (logisch) in het teken van hem, draaide alles om hem en ging het veel over hem.

Nu merk ik hoe moe ik wel niet ben, en daarbij nog erg labiel, heb ik last van mijn lijf en hoofd. Zo vind ik de nachten verschrikkelijk, tijdens de nachtvoedingen lig ik te malen en maak ik mij zorgen over de meest kleine dingen. Ik ben mijzelf soms een beetje kwijt, heel gek voelt dat. Voor mijn lijf loop ik nu bij een bekkenfysiotherapeute, omdat ik een overbelaste rug heb en pijnlijk bekken na de bevalling. Voor mijn hoofd moet ik ook even de tijd nemen, het is ook allemaal niet niks zeggen ze.

Stom dat ik soms denk dat ik aan het falen ben

Gets, wat vind ik dit allemaal stom. Stom om nu ineens bij mezelf uit te komen. Stom dat ik dit niet ‘gewoon als ieder ander’ kan. Stom dat ik soms denk dat ik aan het falen ben in het ouderschap. Eigenlijk nog stommer om te denken dat je dit ‘gewoon’ even gaat doen. Wordt hier niet te weinig over gesproken? Zien we bijvoorbeeld op social media naast de perfecte net-bevallen-moeder-lijven niet ook de perfecte gezinnen zonder zorgen? Heeft ieder nieuw gezin niet dat grijze randje om de roze wolk? Stiekem denk ik van wel.

Iets minder stoms? De bekkenfysiotherapeute raadt mij aan zeker een jaar niet te stofzuigen, wat vervelend zeg! Oja, en natuurlijk geniet ik ook van alle ontwikkelingen die Jesse doormaakt. Hij wordt nu al te snel groot om alles bij te houden, daarom schrijf ik alles over hem op en kan ik het af en toe even teruglezen. Tip: De GroeiGids app.

“Heeft ieder nieuw gezin niet dat grijze randje om de roze wolk?”

Een gedichtje

Dit gedichtje van Lentezoet kreeg ik van een vriendin, en wil ik graag delen met alle (nieuwe) moeders die het af en toe even nodig hebben:

Als de twijfel snijdt
En de nacht loodzwaar
Als je eenzaam bent
En het werk nooit klaar
Als de ochtend gloort
En geen slaap gehad
Als jouw roze wolk
Als een zeepbel spat
Als je stiekem huilt
Om jouw nieuwe rol
Als vertrouwen wankelt
JIJ BENT WAARDEVOL

Liefs, Klarissa

5 Reacties

  1. Avatar

    Marjolein

    7 juni 2018 at 13:59

    Ik kan alleen maar zeggen dat ik super trots ben jou en alles wat jij (en Erik) doet! Hang in there en we zijn er voor je/jullie! Dikke kussen

  2. Avatar

    Laura

    7 juni 2018 at 21:49

    Hou vol. Uit ervaring weet ik dat het een zware tijd is, maar het komt echt goed.
    Mijn kindje had ook reflux en dat bleek later door een koemelkallergie te komen. Andere voeding gekregen en toen waren alle klachten inclusief de reflux verdwenen.

  3. Avatar

    Vivian

    8 juni 2018 at 11:53

    Heel veel herkenning in je verhaal , het is inderdaad zwaar en
    Het doet zo onwijs veel met je op allerlei manieren die je vooraf niet had kunnen bedenken. Wij hebben gelukkig een groot vangnet van mensen die ons kunnen ondersteunen waardoor de zware tijden soms iets worden verlicht . En ik probeer me te focuss op de dagen dat het goed gaat en we ons allemaal goed voelen.

  4. Avatar

    Carmen

    8 juni 2018 at 16:32

    Jeetje wat herkenbaar jou verhaal. Het is aslof ik het zelf geschreven heb. Super dapper dat je dit zo opschrijft. Heel knap.

    Heel zwaar is het een kindje met reflux en dan vooral, bij ons dat de huisarts het niet herkende. Wij werden steeds weggestuurd met dat het krampjes waren maar zelf zie je dat dat niet zo is. Uiteindelijk bleek ons meisje ook koemelkallergie erbij te hebben. Nu sinds een paar maandjes reflux medicijnen en andere voeding en onze ontevreden verdrietige baby is veranderd in een blij gezellig meisje.

    De wachttijden voor de kinderarts zijn belachelijk. Ik hoop dat ook jullie snel verder geholpen worden niet alleen voor de kleine man maar ook zeker voor jou zelf. Je voelt jezelf echt een wrak en het is zo herkenbaar hoe jij dat omschrijft. Kies straks als alles achter de rug is en het met je kleine man beter gaat echt even voor jezelf. Blijf desnoods langer thuis na je verlof om echt weer tot jezelf te komen. Want het is niet niks een onrustige baby met reflux!

    Heel veel sterkte en kracht gewenst!

    Veel liefs!

  5. Avatar

    Felicia

    18 december 2018 at 18:12

    Heel herkenbaar jouw verhaal….. de manier hoe je het schrijft is ook denk ik voor een ieder herkenbaar.
    Bij geen kind met reflex maar wel een die 5 weken te vroeg geboren is en een laat ontdekte koemelkintolerantie heeft.
    Bij ons was ook de kraamtijd totaal anders als bij een kindje die niet te vroeg geboren is……bij ons geen beschuit met muisjes…….gewoon simpel weg vergeten door de zorgen en stress rondom om kind…..na 14 dagen in het ziekenhuis mochten we gelukkig naar huis.
    Pfff eindelijk ons eigen ritme bepalen……dat ging 10 dagen goed………hierna door alle vermoeidheid en stress geen borstvoeding meer kunnen geven.
    Dus wat doe je…….juist over op flesvoeding, ben ik niet op tegen hoor maar bleek voor ons kind geen juiste zet.
    Na 2 dagen flesvoeding begon mijn kind te huilen elke keer na zij fles.
    Verschillende malen naar consultatiebureau geweest en ook bij de kinderarts gemeld…… reflux dachten ze……omdat hij prematuur was……
    Na een week of 6 met een huilbaby te hebben gezeten , gelukkig weer een afspraak bij de kinderarts, dit keer ging oma mee.
    In dit gesprek hebben wij aangegeven dat ik als baby dezelfde symptomen had en ik had koemelkeiwitallergie.
    Volgens de arts kon dit niet…..allergieen zijn niet erfelijk.
    Na veel praten en eigenlijk ook een beetje boos worden hebben we dan toch een lactose vrije voeding gekregen voor onze zoon!
    deze ophalen is al een ramp want apotheek 1 vergoed het niet en apotheek 2 ook niet…..en ja van apotheek 3 zijn we geen lid dus……….ik zal maar niet zeggen wat ik toen dacht!
    Maar uiteindelijk gekregen en gestart.
    4 weken moet je het uitproberen zeggen ze, dan merk je pas verschil……Tuuuuuurlijk……nou na 3 flessen was er al verschil!!!!

    HALLELUYA!!!!!!!
    Ik heb een kind dat niet meer huilt elke keer als hij een flesje op heeft.
    En langzaam aan kwam ook mijn blije ventje weer terug.

    Ik moet zeggen na deze periode van bevalling tot aan het gevecht om mijn gelijk te krijgen met betrekking tot de allergie , is het een echte emotionele rollercoaster geweest.
    Hier kwamen mijn man en ik pas achter toen we 3 maanden na de bevalling een weekje weggingen als gezin.
    Wat waren wij een emotionele wrakken……….En als ik eerlijk ben…..ben ik het soms nu nog, vindt het moeilijk om er met andere over te praten die hebben dit nog nooit meegemaakt.
    Is soms erg eenzaam, gelukkig kan ik wel met mijn man hierover praten…..het blijft elke keer weer terug komen, de angst dat dit bij een 2e zwangerschap weer zou kunnen gebeuren is een vervelend gevoel.
    Met name de kraamtijd….de visite die we thuis niet echt hebben gehad en ja……dat simpele, maar achteraf toch heel belangrijk onderdeel van je kraamtijd, de beschuit met muisjes.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer Gastblogs