Connect
To Top

Mama Lydia: Ik kreeg mijn zoontje van 8 maanden niet in slaap en dus werd er besloten een slaaptraining te starten

Verdrietig lees ik een artikel op Facebook van RTL Boulevard. Daar is een slaapcoach langs geweest en heeft zij vertelt over haar werk. De uitzending heb ik niet gezien en ga ik ook niet bekijken. Wel had mijn nieuwsgierigheid de overhand en ben ik de reacties onder de link gaan doorlezen. De moeder (ouder) maffia ging los.

Allemaal oordelen, meningen en reacties

De één vond dit en de ander dat. De één vond het bijna pure kindermishandeling als je je kindje even laat huilen en de ander vertelt dat je je kindje bij je moet nemen. Allemaal oordelen, meningen en reacties waar een moeder helemaal niks aan heeft als je zelf een slechte slaper hebt. Het maakt je allemaal nog onzekerder dan je waarschijnlijk al bent.. Bij mij in ieder geval wel.

“Onze zoon wordt elke avond en nacht nog wel een paar keer wakker.”

Ik kreeg mijn zoontje niet in slaap

Onze zoon is nu acht maanden en wordt elke avond en nacht nog wel een paar keer wakker. De keren dat hij heeft doorgeslapen zijn met gemak op één hand te tellen. Het begon heel goed. De eerste nacht dat wij uit het ziekenhuis thuis kwamen na de geboorte van onze zoon, vertelde ik vol trots aan de kraamzorg dat hij na de fles van 23 uur pas weer om 4.00 uur kwam en toen weer om 8.00 uur.

Dit hield hij 2.5 maand vol. Na die tijd werd hij een keertje wakker ’s avonds en kreeg ik hem met geen mogelijkheid in slaap. Bij me genomen, vastgehouden, gezongen, rondgelopen.. Maar slapen? Ho maar.. Omdat onze zoon veel huilde schrok ik een beetje. (zie vorige blogs) De avonden waren namelijk mijn enige rust momentjes. Tot die tijd kon ik er eigenlijk vanuit gaan dat hij na een hele onrustige dag wel ging slapen en wij even op adem konden komen.

Het werd steeds gekker

Na een poosje tobben bedacht ik mij dat hij misschien wat extra honger heeft. Waardoor ik een klein flesje extra maakte.. Dit werkte super goed, binnen no-time lag hij weer lekker te slapen. Gelukkig dacht ik..

Maar hij maakte er meteen een ritueel van en het werd steeds gekker, één keer per nacht werd twee keer, en twee keer werd drie keer.. Uiteindelijk werd hij bijna elke 2 a 2.5 uur wakker. Ik gaf elke keer maar een klein beetje drinken, dan wist ik dat hij weer stil werd en weer ging slapen.

Zonder iets te drinken, kreeg ik hem niet meer in slaap. En ja.. Ik heb hem ook regelmatig bij me genomen, maar dat werkte niet bij onze kleine. Soms leek het zelfs wel, wanneer we hem bij ons namen dat hij nog meer overstuur werd.

“Het voelde als falen dat ik als moeder zijnde hem niet kon troosten.”

Het voelde als falen

Het voelde een beetje als falen dat ik als moeder zijnde hem niet kon troosten, maar een flesje wel. Ook neemt hij geen speentje of duim, waardoor een flesje echt een troostmiddeltje werd. Aangeleerd door papa en mama .. I know.

Natuurlijk bedenk ik me, dat het niks geeft als je kind wat extra drinken krijgt. Een keertje ’s nachts wakker wordt of even bij mama wilt zijn.. Ik bedoel, dat hoort bij een baby. Dat weet ik. Maar dit was wel erg overdreven! Door de pittige maanden, liep ik al op mijn tenen en kon ik hier slecht mee dealen! Een burn-out was al aanwezig en werken lukte al niet meer.

Slaaptraining

Omdat wij al extra huisbezoeken kregen van het consultatiebureau vanwege de lastige beginfase (huilen en opname van de kleine) werd er besloten een slaaptraining te starten. Klinkt heel interessant, maar het is eigenlijk niks anders dan je kind troosten, weer terug leggen en dit herhalen tot hij slaapt.

Maar.. vaak gaat dit gepaard met huilen. Want hij kan niet meer 5x per nacht wat drinken krijgen.. en dat begrijpt hij niet. Hij moet leren dat hij zichzelf in slaap kan laten vallen. En ik wil hem best troosten, maar dat huilen.. daar krijg ik nog de kriebels van. Het brengt mij meteen weer terug naar die eerste heftige 5 maanden, waarin er meer gehuild dan gelachen werd.

Dat huilen.. daar ben ik eigenlijk nog niet klaar voor.. Maar dit slapen (of eigenlijk niet tot slapen) breekt mij ook op. Ook al houdt ik zielsveel van ons kind. Uiteindelijk weet ik wel dat het voor het goede doel is.. Een natuurlijk zit daar een beetje eigenbelang bij. Dat wij beter zullen gaan slapen en kunnen bijtanken als we doorzetten en dat onze kleine zich ook uitgerust voelt als hij goed slaapt. Wie wit dat nu niet!

“Voor de moedermaffia: oordeel niet te snel.”

Iedereen doet het op zijn of haar manier

Maar voor nu maak ik nog even een flesje klaar en wanneer ik er klaar voor ben, start ik met de slaaptraining en misschien gaat het vanzelf al beter! En voor de moedermaffia: oordeel niet te snel, iedereen doet het op zijn of haar manier en er spelen soms meerdere factoren mee. Je kunt iemand kwetsen met opmerkingen, meningen of reacties. Ik vond het moeilijk te lezen hoe andere moeders reageerde. Het liet mij een slechte moeder voelen. Terwijl ik alles voor hem doe.

We moeten het belang van het kind voorop zetten.. Maar als de moeder (ouders) niet goed in hun vel zit door slaapgebrek, is dat ook niet goed voor je kind. Dan is het vast niet erg daar een beetje hulp en tips te krijgen van een slaapcoach! Toch!?

Hoe gaat het nu?

We zijn wat maanden verder en mijn zoontje is inmiddels 10 maanden. Goed nieuws want HIJ SLAAPT DOOR! Ik ben een midweekje naar Ibiza geweest met mijn moeder en zusje. Mijn man vond dit de ideale gelegenheid met hem te oefenen. Toen ik terug kwam ging het al best goed. Maar nu moest ik er niet aan toegeven en ook doorzetten. HUP JE KAN HET, WE ZIJN NU AL ZO VER. Troosten, aai over de bol en weer weg lopen. Het troosten heeft twee functies; je kijkt of er niks aan de hand is (ziek zijn bijvoorbeeld) en voor zijn vertrouwen is het goed als je komt wanneer hij huilt. MAAAR nu is het tijd op te slapen..

En ja hoor.. De eerste paar nachten dat ik thuis kwam waren pittig. Met hartkloppingen en zenuwen zat ik te wachten tot hij eindelijk in slaap viel. Maar daarna werd het steeds beter. Ik hoorde dat hij wakker werd maar ook weer (uit zichzelf) in slaap viel. De momentjes werden steeds korter en korter. Tot ik ’s ochtends wakker werd en bedacht dat ik niks gehoord had ’s nachts. En die nacht daarna weer en erna weer..

Wow.. Eigenlijk dacht ik altijd dat het oefenen niet zou helpen. Maar het blijkt dat het uiteindelijk wel werkt. Je moet alleen een iets langere adem hebben dan je kleintje. Hij slaapt overdag ook beter en wordt erg vrolijk wakker ’s ochtends. Heerlijk! En nu, na tien maanden heel veel gebroken nachten te hebben gehad gaan papa en mama ook een beetje! (voor zo lang het duurt natuurlijk!)

5 Reacties

  1. Carmen

    13 juni 2018 at 07:56

    Wat herkenbaar deze blog! Ons dochtertje slaapt ook nog steeds niet door en heeft ook een hele onrustige start gehad met ziekenhuisopname en ruim 3 a 4 maanden huilen. Wij zijn ook gebroken en weten niet meer hoe of wat. Jou tips gaan we zeker proberen. Dankjewel voor deze leerzame en herkenbare blog!

    Superfijn dat het jullie heeft geholpen. Is jullie zeker gegund! Je bent geen slechte moeder zeker niet! Geniet van jullie kleine man!

    Liefs Carmen

    • Lydia

      15 juni 2018 at 15:12

      Hoi Carmen, Heftig he .. Als je er midden in zit lijkt er soms geen uitweg en iedereen lijkt te kunnen genieten van hun kindje behalve jij! Ik vond en kan het nog steeds heel moeilijk vinden!

      Ik hoop dat je wat hebt aan de tips.. Het is zeker niet makkelijk en je moet het echt op een moment doen dat je er 100% achter staat, want het is wel zwaar!

      Succes!

      Liefs, Lydia

  2. Svenja

    14 juni 2018 at 14:45

    Lydia wat heb ik vaak gekeken op fc of jij ondertussen had geschreven hoe het ging (na aanleiding van je eerste blog).
    Wat super om te lezen dat het beter gaat en de negatieve reacties moet je inderdaad proberen niet teveel mee te doen!
    Je gaat er in het begin inderdaad niet vanuit dat jouw kleintje dit doen dus dan moet je zo omschakelen.
    Ga gewoon zo door en voor je het weet vieren jullie zijn eerste verjaardag.
    Groetjes Svenja

    • Lydia

      15 juni 2018 at 15:10

      Hoi Svenja.. Wat lief om te lezen zeg! Inmiddels gaat het wel al stukken beter met de kleine. Wel heeft hij ook gewoon een pittig karakter, daar zijn we inmiddels wel overuit..

      Nu ben ik inderdaad langzamerhand bezig alles te regelen voor zijn eerste verjaardag. Waar eerst de tijd wel leek stil te staan, gaat het nu opeens toch wel weer hard. 1 jaar alweer .. (en ook een beetje het gevoel dat ik een feest geef dat papa en mama het overleefd hebben.. ;))

      Liefs Lydia

  3. Nathalie

    19 juni 2018 at 11:37

    Hoi Lydia, wat fijn om te lezen dat jullie kereltje nu wel lekker slaapt! Hebben jullie dat echt voor elkaar gekregen met troosten, terug leggen en weer weg gaan?? Wanneer liep je dan weer?? Gelijk of eventjes wachten?? Ons mannetje is nu ruim 8 maanden en heeft misschien nog maar 2 nachten door geslapen. Ik moet dus denk ook maar toe gaan geven aan het eventjes laten huilen….😓 wens me succes!
    Groetjes Nathalie

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer Gastblogs